woensdag 12 juli 2017

Een Grote Held in een klein lichaam

Nadenken over wat belangrijk is in het leven.

Waakzaam zijn voor momenten die meer betekenis houden dan op het eerste gezicht blijkt.

Verplaatsen in het moment of persoon of gebeurtenis.

Hier zou ik mij de komende tijd mee bezig houden - bewust en onbewust.

Onze vakantie zit erop. Negen fantastische dagen met de MG door Oosterijk en noord Italiƫ /Zuid Tirol. Plaatsen bezocht waar ik de namen niet van kende, of alleen van horen zeggen. Daarna een boottocht met vrienden op de Friesche meren. Het mooiste weer, de liefste vrienden en mooiste momenten!

Een veilige reis, geen blessures, geen ziektes, geen auto pech! Nieuwe vriendschappen gesloten en oude versterkt. Een 'once in a lifetime' ervaring opgedaan. Een gezegende periode dus. En nu, nu zit het erop. We zijn thuis. Het 'normale' leven is weer begonnen. Nou ja, normaal! Bestaat zoiets?

Mijn leermomenten zijn talloos geweest. Sommigen zijn nog glashelder, andere moet ik wat harder aan werken om weer op te halen. Maar ze zitten er. Ze broeden en groeien. Er komen steeds gedachten opborrelen - en dat zal voorlopig wel eventjes doorgaan. Mooi is dat!

Terwijl wij weg waren - zag ik zo af en toe wel een bericht op Facebook voorbij schuiven. Echt actief was ik niet- maar op een 'rust moment' of eventjes op bed uitblazen van een lange wandeling, keek ik wel eventjes. En daar zag ik dat Nagellak Tijn overleden was. Voor diegene die niet weten wie dat was - klik op zijn naam, luister, kijk en leer! Ook al heb je van hem gehoord - toch de moeite waard om dit filmpje te zien.

Hoewel dit manneke maar 6 jaar was- had hij een doel in zijn leven. Hij maakte zich hard voor anderen. Iets wat hem dierbaar was en naar het hart lag.  Een taak die hij moest vervullen. Uiteraard denk ik wel dat zijn ouders hem daarin hebben gesteund, geadviseerd. Toch zag ik in hem en zijn houding een soort vast beradenheid die zegt: Dit ga IK doen!

Iemand kan 80 jaar leven en minder inzicht, doorzettingsvermogen en daadkracht tonen. Dit manneke had zijn 6 ( hij stierf een week voor zijn 7de verjaardag) op een bijzonder wijze laten GELDEN.

Ik ben nu 64. Weet ik wat mijn reden voor mijn bestaan al is? Is het om moeder te zijn van mijn kinderen, oma van mijn kleinkinderen? Is er meer voor mij weggelegd wat ik nog niet hebt ontdekt? Ik probeer zo behulpzaam, vrolijk, vriendelijk en positief in het leven te staan. Mijn talent in de keuken deel ik graag met mensen om me heen. Een luisterend oor, een klop op de schouder een helpende hand. Ik doe hiervoor mijn uiterste om dit goed te doen. Het levert geen miljoen euro op, maar hopelijk wel een lach, een gevoel van mee tellen of steun. Ook dat is een waardevol iets die bijdraagt, hoop ik dan, aan een meer vrolijk bestaan in misschien een donker, eenzaam of zware periode.

Tijn, de jongen die een glimlach op de gezichten van mensen bracht door kleuren op hun nagels te lakken. Wat een HELD, wat een bijzonder, talentvol en bedachtzaam manneke die een GROOT maar kort leven had. Wij hadden Tijn even nodig om ons weer wakker te schudden. Er is meer dan alleen werken, dingen kopen, vakantie gaan- er zijn mensen die ons nodig hebben- op allerlei verschillende manieren.

Dankjewel Tijn, voor weer een levenslesje om over na te denken, om op te volgen, om te respecteren. Jij was een miljoenen kind!! Kleurrijk en kostbaar!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen